O Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου πραγματοποίησε χθες Τρίτη 7 Ιουλίου 2026 στο Θέατρο ΘΟΚ, συνέντευξη Τύπου όπου παρουσιάστηκε η καλοκαιρινή παραγωγή «Ίων» του Ευριπίδη, ενώ στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης Τύπου παρουσιάστηκε το ρεπερτόριο και οι δράσεις της θεατρικής ανάπτυξης για τη νέα θεατρική περίοδο 2026-2027.

Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης Τύπου μίλησαν ο σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος, ο συνεργάτης σκηνοθέτης Μάριος Κακουλλής, οι πρωταγωνιστές Γιάννης Τσουμαράκης (Ίων) και Στέλλα Φυρογένη (Κρέουσα), καθώς και η Αναστασία Δημητριάδου (Nama Dama), η οποία υπογράφει τη μουσική σύνθεση, τον σχεδιασμό ηχοτοπίων και τη μουσική διδασκαλία της παράστασης, παρουσιάζοντας τη δημιουργική προσέγγιση και το καλλιτεχνικό στίγμα της παραγωγής.

Η καλοκαιρινή παραγωγή του ΘΟΚ, «Ίων» του Ευριπίδη, θα παρουσιαστεί στην Κύπρο από τις 16 Ιουλίου και, στη συνέχεια, στις 28 και 29 Αυγούστου, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, σηματοδοτώντας την επιστροφή του ΘΟΚ, ύστερα από οκτώ χρόνια, στο Αργολικό Θέατρο, με δική του παραγωγή.

Στο δεύτερο μέρος ο Πρόεδρος του Δ. Σ. του ΘΟΚ, Παντελής Βουτουρής παρουσίασε το νέο καλλιτεχνικό πρόγραμμα για τη θεατρική περίοδο 2026-2027, το οποίο περιλαμβάνει:

►ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές της Άγκαθα Κρίστι, σε θεατρική διασκευή Κεν Λούντβιχ
Σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς
(ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)

Μετά την επιτυχημένη πορεία της την περσινή θεατρική περίοδο, η παράσταση επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στην Κεντρική Σκηνή, φιλοδοξώντας να αναβιώσει τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα του κλασικού αστυνομικού μυθιστορήματος της Άγκαθα Κρίστι. Ο Ηρακλής Πουαρό ταξιδεύει με το πολυτελές Όριεντ Εξπρές, όταν μια χιονοθύελλα και ένας φόνος ανατρέπουν την ηρεμία του ταξιδιού και εγκλωβίζουν τους επιβάτες σε μια αβέβαιη, κλειστοφοβική συνθήκη. Καθώς οι ύποπτοι πολλαπλασιάζονται και οι ενδείξεις οδηγούν σε διαφορετικές ερμηνείες, ο Πουαρό καλείται να διαβάσει πίσω από τις αντιφάσεις, τα ψέματα και τις σιωπές των επιβατών, σε μια έρευνα όπου κάθε λεπτομέρεια μπορεί να ανατρέψει τα πάντα. Η ιστορία εξελίσσεται ως ένα γριφώδες, κωμικοτραγικό παιχνίδι ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, με την ένταση να κορυφώνεται όσο ο διάσημος ντετέκτιβ πλησιάζει τον μοναδικό ένοχο.

Ανεμοδαρμένα ύψη της Έμιλυ Μπροντέ
Σκηνοθεσία: Αχιλλέας Γραμματικόπουλος

Η κλασική ιστορία πάθους και εκδίκησης της Έμιλυ Μπροντέ ζωντανεύει μέσα από μια σύγχρονη θεατρική ματιά, φωτίζοντας τον θυελλώδη δεσμό ανάμεσα στην Κάθριν και τον Χήθκλιφ. Στο άγριο τοπίο του Γιορκσάιρ, η αγάπη τους μετατρέπεται σε δύναμη που καθορίζει τη ζωή όλων γύρω τους, καθώς η κοινωνική ανισότητα, η εγκατάλειψη και η εμμονή οδηγούν τους χαρακτήρες σε ακραίες πράξεις. Το έργο παρακολουθεί την πορεία των δύο οικογενειών μέσα σε έναν κόσμο όπου η φύση, η βία και η ανθρώπινη επιθυμία συνυπάρχουν αξεδιάλυτα. Η σκοτεινή ατμόσφαιρα, οι γοτθικές αποχρώσεις και η ένταση των συναισθημάτων συνθέτουν μια ιστορία που παραμένει διαχρονικά συγκλονιστική.

Το τρίτο έργο της Κεντρικής Σκηνής θα ανακοινωθεί σύντομα

►ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ
Frost/Nixon του Πήτερ Μόργκαν
Σκηνοθεσία: Ανδρέας Αραούζος

Βασισμένο στις ιστορικές τηλεοπτικές συνεντεύξεις του 1977, το έργο παρακολουθεί την έντονη αντιπαράθεση ανάμεσα στον δημοσιογράφο Ντέιβιντ Φροστ και τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον, λίγα χρόνια και την ατιμωτική παραίτηση του τελευταίου από το αξίωμά του εξαιτίας του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ. Η συνάντησή τους εξελίσσεται σε μια ανελέητη ψυχολογική και πολιτική αναμέτρηση: ο Φροστ επιδιώκει να αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από τις πράξεις του Νίξον, ενώ ο Νίξον προσπαθεί να περισώσει κάτι από την υστεροφημία του. Το έργο φωτίζει τη δύναμη των μέσων ενημέρωσης, την έννοια της ευθύνης και τον τρόπο με τον οποίο η δημόσια εικόνα μπορεί να καθορίσει την ιστορική μνήμη, συνδυάζοντας πραγματικά γεγονότα με έντονη θεατρικότητα.

Ο γλάρος του Άντον Τσέχωφ
Σκηνοθεσία: Αθηνά Κάσιου

Στο εμβληματικό έργο του Τσέχωφ, οι ήρωες παλεύουν με τα όνειρα, τις ματαιώσεις και την ανάγκη για δημιουργία. Σε έναν κόσμο όπου η τέχνη και η ζωή μπλέκονται αδιάκοπα, ο νεαρός Τρέπλιεφ αναζητά νέες μορφές θεάτρου, ενώ η Νίνα ονειρεύεται να γίνει ηθοποιός. Οι σχέσεις τους με τους γύρω τους αποκαλύπτουν την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην επιθυμία και την πραγματικότητα. Η Αθηνά Κάσιου προσεγγίζει το εμβληματικό έργο του Τσέχωφ μέσα από μια σκηνοθετική πρόταση που αξιοποιεί δραματουργικά τους χώρους του ΘΟΚ, μετατρέποντας το ίδιο το κτίριο σε ενεργό σκηνικό τοπίο που συνομιλεί με το έργο και ενισχύει τον πυρήνα του: εκεί όπου τα όνειρα συχνά συντρίβονται αλλά εξακολουθούν να γεννιούνται.

►ΣΚΗΝΗ 018
Η Κοκκινοσκουφίτσα – βασισμένο στο κλασικό παραμύθι
Δραματουργία: Άνδρη Θεοδότου
Σκηνοθεσία: Φώτης Νικολάου

Στη νέα παραγωγή της Σκηνής 018, η δραματουργός Άνδρη Θεοδότου και ο σκηνοθέτης Φώτης Νικολάου παρουσιάζουν το κλασικό παραμύθι σε μια σύγχρονη, ποιητική δραματουργία που απευθύνεται σε παιδιά δημοτικού. Η διαδρομή της Κοκκινοσκουφίτσας μέσα στο δάσος γίνεται ένα συμβολικό ταξίδι ενηλικίωσης όπου η ηρωίδα καλείται να αντιμετωπίσει φόβους, επιθυμίες και διλήμματα. Ο λύκος λειτουργεί ως εξωτερικός κίνδυνος αλλά και ως εσωτερική φωνή αβεβαιότητας, ενώ το δάσος μεταμορφώνεται σε τοπίο συναισθημάτων. Η παράσταση αξιοποιεί μια πολυεπίπεδη σκηνική γλώσσα, με τις εσωτερικές φωνές της ηρωίδας να αποκτούν μορφή επί σκηνής, αναδεικνύοντας τη σημασία της επιλογής, της ευθύνης και της αυτογνωσίας. Μια ιστορία για το θάρρος τού να προχωράς και να ανακαλύπτεις τη δική σου αλήθεια.

►ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΛΙΤΣΑ
Σπόροι του Κώστα Μαννούρη

Στη νέα δημιουργία του Κώστα Μαννούρη, η οποία θα ταξιδέψει σε γυμνάσια και λύκεια όλης της Κύπρου, δύο δεκαπεντάχρονοι μαθητές αποκτούν πρόσβαση στον Κήπο των Ανθρώπων, έναν τόπο όπου φυτρώνουν οι ιστορίες όσων ελπίζουν παρά τις δυσκολίες. Εκεί ανακαλύπτουν μαρτυρίες ανθρώπων που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στη λύπη και στην προσδοκία ενός δικαιότερου αύριο. Οι ήρωες θα φυτέψουν τον δικό τους σπόρο και θα παροτρύνουν τους μαθητές που θα παρακολουθήσουν την παράσταση να πράξουν το ίδιο, δημιουργώντας όλες και όλοι μαζί ένα παρτέρι φροντίδας. Η παράσταση αξιοποιεί μια εμβυθιστική σκηνική συνθήκη που μεταμορφώνει τη σχολική αίθουσα σε κήπο, έναν κήπο όπου η καλλιέργεια συμπόνιας και ενσυναίσθησης συνιστά θεμέλιο ελπίδας για το μέλλον.

►ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
Χίλια χέρια της Στέλλας Βοσκαρίδου
Σκηνοθεσία: Φώτης Νικολάου
(ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)

Μετά την επιτυχημένη πορεία της στη Νέα Σκηνή την περσινή χρονιά, η παράσταση επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, αυτή τη φορά στην Πειραματική Σκηνή. Το έργο της Στέλλας Βοσκαρίδου, με τη σκηνοθετική ματιά του Φώτη Νικολάου, φωτίζει την ταραχώδη ζωή και την καλλιτεχνική πορεία του γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, παρακολουθώντας την ταλάντευσή του ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, ανάμεσα στην τρέλα και την έμπνευση, την οικογενειακή πίεση και την ανάγκη για δημιουργία. Η σκηνή μετατρέπεται σε τόπο ύλης και μνήμης, όπου ο πηλός, οι μάσκες και το ίδιο το σώμα γίνονται φορείς τραύματος και λύτρωσης, με την έντονα σωματική και ποιητική γλώσσα να αναδεικνύει την αρχετυπική συνθήκη του καλλιτέχνη που δημιουργεί κόντρα στις δυνάμεις που τον ακυρώνουν.

Τρεις σκηνοθέτες, τρία νέα κυπριακά έργα

Η Πειραματική Σκηνή εστιάζει στη συνάντηση της κυπριακής θεατρικής γραφής με κλασικά κείμενα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Τρεις συγγραφείς καλούνται να δημιουργήσουν νέες δραματουργίες που συνομιλούν με κλασικά, αντλώντας από το κλασικό, χωρίς όμως να εγκλωβίζονται σε αυτό. Απώτερος στόχος είναι η παραγωγή πρωτότυπων κειμένων που συνδέουν το τοπικό με το παγκόσμιο – ένα ζωντανό πεδίο έρευνας όπου η θεατρική πράξη λειτουργεί ως σκέψη, μνήμη και φαντασία. Τα έργα θα παρουσιαστούν στην Πειραματική Σκηνή υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση τριών σκηνοθετών.

►Τόπος μνήμης
Δραματουργική σύνθεση: Μαρία Μανναρίδου Καρσερά, Φώτης Φωτίου
Σκηνοθεσία: Μαρία Μανναρίδου Καρσερά

Το περσινό θεατρικό αναλόγιο βασισμένο στη νουβέλα Κλειστές πόρτες του Κώστα Μόντη και την ποιητική σύνθεση Κυπριακή συμφωνία του Θοδόση Πιερίδη, ολοκληρώνει τη διαδρομή του ως παραγωγή, σε σκηνοθεσία Μαρίας Μανναρίδου Καρσερά.

Σκηνές, αποσπάσματα και σπαράγματα λόγου συνυφαίνονται σε ένα πολυφωνικό αφήγημα που φωτίζει τόσο τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα όσο και τις μικρές στιγμές της εξεγερμένης κοινωνίας. Η φορτισμένη φωνή ενός δεκαπεντάχρονου έφηβου στο έργο του Μόντη συνδιαλέγεται με τον ηλεκτρισμένο λυρισμό του Πιερίδη, δημιουργώντας ένα έργο που λειτουργεί όχι μόνο ως τεκμήριο μνήμης, αλλά και ως ζωντανή συνομιλία με το παρόν. Η παράσταση αξιοποιεί τη ζωντανή κινηματογράφηση, τη μουσική και τις βιντεοπροβολές, προσφέροντας μια εμπειρία καθαρής ακρόασης και βαθιάς συγκίνησης.

►ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2027
Ο καλλιτεχνικός προγραμματισμός θα ανακοινωθεί σε μεταγενέστερο στάδιο

Βίντεο Ρεπερτορίου 2026-2027

 

Βίντεο Δράσεων της Θεατρικής Ανάπτυξης